แมวขาว
เรา✓XTY · สมุดกลุ่มมีชีวิต
บางเรื่องทำคนเดียวได้
แต่ทำด้วยกันแล้วสนุกกว่า
ชวนคนที่อยากทำเรื่องเดียวกันมาอยู่ในสมุดหน้าเดียวกัน สูงสุด 5 คน ออกไปใช้ชีวิตจริง แล้วกลับมาลงชื่อวันละนิด มี AI เพื่อนร่วมทางช่วยจำว่าเรื่องของกลุ่มกำลังไปทางไหน
ไม่ต้องคุยทั้งวันไม่มีคะแนนแข่งกันกลับมาวันละนิดก็พอ
5 ชีวิต + 1 AI
หนึ่งหน้า มีชีวิตของพวกเราอยู่ด้วยกัน
แต่ละคนยังใช้ชีวิตของตัวเอง ไม่ต้องออนไลน์พร้อมกัน แค่กลับมาเห็นกันว่าใครทำอะไรไปแล้ว และใครกำลังต้องการแรงจากเพื่อนอีกนิด
เพื่อน
เพื่อนทำไมต้องทำด้วยกัน
เราไม่ได้ต้องการเพื่อนมาคุม
แค่บางวันมีคนอยู่ข้าง ๆ ก็ดีกว่า
วันที่มีแรง
คนเดียวก็ไปได้ ออกไปทำสิ่งที่ตั้งใจไว้ แล้วค่อยกลับมาลงชื่อ
วันที่ไม่ค่อยอยากทำ
แค่เห็นว่าเพื่อนอีกคนกลับมาแล้ว บางทีก็พอให้เราลุกขึ้นไปทำของเราเอง
วันที่พลาด
ไม่ต้องหายไปจากกลุ่ม วันต่อไปยังกลับมาได้ เพราะไม่มีคะแนนที่ต้องไล่ตามใคร
กลับมาแค่ลงชื่อ
สมุดไม่ได้ขอให้เล่าทุกอย่าง
มันแค่ถามว่า “วันนี้ทำแล้วหรือยัง?”
เมื่อทำสิ่งที่ตกลงกันไว้แล้ว กดลงชื่อ เพื่อนช่วยยืนยันให้กันได้ และทุกอย่างจะค่อย ๆ กลายเป็นประวัติของกลุ่ม
ข้อความเอาไว้คุยกัน ส่วนการลงชื่อคือหลักฐานว่าคุณกลับไปทำสิ่งนั้นจริง
1234567
ลงชื่อและยืนยันแล้ว
ลงชื่อแล้ว · รอเพื่อนยืนยัน
วันนี้ยังไม่ได้ลงชื่อ
“เมื่อวานทุกคนกลับมาครบ”
“วันนี้เงียบกว่าปกตินิดนึง”
“เรื่องนี้พวกคุณทำด้วยกันมา 5 วันแล้วนะ”
AI อยู่ด้วย ไม่ได้ทำแทน
แมวส้มคอยอ่านสิ่งที่เกิดขึ้น
แล้วช่วยให้กลุ่มจำเรื่องของตัวเองได้
มันไม่ได้ออกไปทำแทนคุณ และไม่จำเป็นต้องพูดทุกครั้ง หน้าที่ของมันคืออยู่กับกลุ่ม อ่านร่องรอยที่เกิดขึ้น และช่วยมองเห็นเรื่องที่คนอาจมองข้าม
1
เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น
จากการลงชื่อ ข้อความ การยืนยัน และเหตุการณ์ในสมุด
2
ช่วยจำ
ว่ากลุ่มเริ่มจากอะไร ผ่านอะไรมาบ้าง และอะไรเปลี่ยนไป
3
พูดเท่าที่จำเป็น
บางครั้งคำตอบที่ดีที่สุดก็คือปล่อยให้มนุษย์ได้อยู่ด้วยกันเอง
ตอนจบไม่เหมือนกันสักกลุ่ม
เมื่อช่วงเวลานี้จบ
เรื่องที่พวกคุณทำจริงจะไม่หายไป
XTY รวมประวัติของกลุ่มไว้เป็นเรื่องเดียว แล้วคุณเอาเรื่องจริงนั้นไปสร้างภาพฉากจบกับ AI ได้ ภาพจึงไม่ได้เริ่มจากเรื่องสุ่ม แต่เริ่มจากสิ่งที่คนในกลุ่มทำไว้ด้วยกันจริง ๆ
ชีวิตจริง→สมุดของกลุ่ม→เรื่องที่เกิดขึ้น→ฉากจบ
คนอื่นอาจเห็นเป็นภาพหนึ่งใบ แต่คนที่อยู่ในกลุ่มจะรู้ว่าทุกช่องหมายถึงอะไร
มีอะไรให้ลุ้นเล็ก ๆ ระหว่างทาง
ก่อนปิดสมุด
ทุกคนได้เปิดการ์ดของตัวเอง
เมื่อจบช่วงเวลาที่ตั้งไว้ ทุกคนได้เปิดการ์ด 1 ใบ ไม่มีใครรู้ล่วงหน้าว่าจะได้อะไร การ์ดไม่ได้ทำให้คุณทำสำเร็จ แต่มันทำให้ตอนจบมีความรู้สึกเหมือนเจอโชคดีเล็ก ๆ ร่วมกัน
วันนี้ใครจะกลับมาก่อน?
ใครจะยืนยันให้ใคร?
แล้วตอนจบจะเปิดได้อะไร?
ความสนุกไม่ได้แทนสิ่งที่ต้องทำจริง แต่มันทำให้เราอยากกลับมาเปิดสมุดอีกวัน
เรื่องของกลุ่มคุณยังไม่เกิดขึ้น
เลือกเรื่องเล็ก ๆ สักเรื่อง
แล้วเริ่มเขียนมันด้วยชีวิตจริง
ไม่ต้องเตรียมตัวให้พร้อม ไม่ต้องสร้างตัวตนให้ใครรู้จัก แค่ชวนคนที่อยากทำเรื่องเดียวกัน แล้วออกไปทำมันจริง